است ، و در نزد من است جفر سرخ » . راوى مىگويد : عرض كردم كه : در جفر سرخ چه چيز است ؟ فرمود كه : « سلاح رسول خدا . و جز اين نيست كه اين جفر سرخ گشوده مىشود براى خود و در هنگام ريختن آن و صاحب شمشير ( كه صاحب الامر عليه السلام است ) آن را خواهد گشود براى كشتن » . پس عبداللَّه بن ابى يعفور به آن حضرت عرض كرد كه : خدا تو را به اصلاح آورد ، آيا پسران امام حسن عليه السلام اين را مىشناسند ؟ ( يعنى : مىدانند كه اين در نزد شما است و با وجود اين ، ادّعاى امامت مىكنند ؟ ) حضرت فرمود : « بلى ، به خدا سوگند كه مىدانند ؛ چنانچه شب را مىشناسند كه شب است ، و روز را مىشناسند كه روز است ، و ليكن حسد و طلب دنيا ايشان را بر عدم اقرار و بر انكار حق مىدارد ، و اگر حقّ را به حقّ و راستى طلب مىكردند ، از براى ايشان بهتر بود » . 640 / 4 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از آن‌كه او را ذكر كرده ، از سليمان بن خالد روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « در جفرى كه پسران امام حسن عليه السلام آن را ذكر مىكنند و ادّعا دارند كه در نزد ايشان است ، هر آينه چيزى است كه ايشان را مكدّر و غمگين مىسازد ؛ زيرا كه ايشان حقّ نمىگويند و حال آن‌كه حق در جفر است . پس ايشان قضايا و احكام على عليه السلام و فريضه‌هاى او را در باب ميراث بيرون آورند ، اگر در اين ادّعا راست‌گويانند ( چه تمام احكام و فرايض آن حضرت در آن موجود است ) . و ايشان را سؤال كنيد از عمّه‌ها و خاله‌ها » ( چه حكم ايشان در باب عمّه و خاله با حكم آن حضرت مخالفت دارد ؛ زيرا كه ايشان عمّه و همچنين خالو و خاله را از خويشان قرار مىدهند كه مرتبهء عُصبه است و عمو را از عصبه مىدانند و مىگويند كه : بودن عمّو از عصبه ، باعث اين نمىشود كه خواهرش نيز از عصبه باشد ) . و حضرت فرمود كه : « بايد مصحف فاطمه عليها السلام را نيز بيرون آورند ؛ زيرا كه وصيّت فاطمه عليها السلام در آن است ( و مراد آن وصيّتى است كه به على عليه السلام كرد كه او را در شب دفن كند ) . و سلاح رسول خدا صلى الله عليه و آله با مصحف فاطمه است ، و از يكديگر جدا نمىشود . به درستى كه خداى عزّوجلّ مىفرمايد : « [ ائْتُونِي ] بِكِتابٍ مِنْ قَبْلِ هذا أَوْ أَثارَةٍ مِنْ عِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ » » « 1 » ( و در قرآن چنين نيست ، بلكه در آن « ائْتُونِي بِكِتابٍ » است . پس يا از قبيل نقل به معنى است ، يا اشتباه از راوى يا كاتب است ) . و ترجمهء آيه

--> ( 1 ) . احقاف ، 4 .